Vroeger, toen alle letters nog al tastbare loden staafjes bestonden was het duidelijk, je kan meten hoe groot die zijn. De maat werd aangegeven in Didot punten of Pica punten, afhankelijk van de herkomst van de zetmachine.

Maar met de overgang naar fotografisch en digitaal zetsel kwam te ogelijkheid te vervallen om aan het letterblokje te meten. Het beeld van de letter biedt niet genoeg houvast: de oorspronkelijk positie van het loden blokje is niet meer te zien, niet elke tekst bevat staart- of stokletters en aan ronde letters kan je niet meten omdat die altijd optisch een beetje doorlopen.

In praktijk betekent dit dat de oude maateenheid van corps tegenwoordig niet meer voorstelt dan een “bestelnummer” met als enige zekerheid dat de letter twee keer zo groot wordt als je het corps verdubbelt. Maar het zegt niet over de relatieve en optische grootte van verschillende soorten lettertypen ten opzichte van elkaar.